…..گل که بر گستره ی ماه قدم بردارد اوست.
و خداحافظی اش
آنچنان چلچله سانست که من می خواهم
دائما باز بگوید که : خداحافظ اما نرود.
و سخن گفتن او مثل اسطوره ی یک جنگل شیشه ست
که بر سطحش
بلبل از حیرت دیوانه شده لال شده ست.
رضا براهنی
…..گل که بر گستره ی ماه قدم بردارد اوست.
و خداحافظی اش
آنچنان چلچله سانست که من می خواهم
دائما باز بگوید که : خداحافظ اما نرود.
و سخن گفتن او مثل اسطوره ی یک جنگل شیشه ست
که بر سطحش
بلبل از حیرت دیوانه شده لال شده ست.
رضا براهنی
جولای 11, 2008 در t 6:34 ب.ظ |
اتاق کوچیکت خیلی قسنگه.
تبریک می گم.
به سرزمین کوچیک من هم اگه بیای خوش می یای!
http://www.mashangestan.wordpress.com